<![CDATA[
Sędzia został zapytany w TVN24, czy wycofanie przez ZUS skargi, która stała się przyczyną wniosku i pytania prejudycjalnego Sądu Najwyższego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oznacza, że nie ma obecnie ma podstaw, by Trybunał zajął się polską sprawą.
Zawistowski podkreślił, że „jest to problem złożony”. „To jest czynność procesowa to cofnięcie tego odwołania i o skuteczności tej czynności zdecyduje Sąd Najwyższy” – powiedział p.o. I prezesa SN. „Sytuacja jest bardziej skomplikowana, niż przy takim zwykłym cofnięciu środka odwoławczego, dlatego, że sprawa przeszła już na kolejne etapy” – dodał sędzia.
Jak wyjaśnił, najpierw Sąd Najwyższy przekazał bowiem sprawę poszerzonemu składowi, „a ten poszerzony skład zadał pytanie prejudycjalne Trybunałowi Sprawiedliwości”.
„Mnie zastanawia szczególnie to, że przecież ZUS powinien dbać o interes publiczny i środki publiczne. Jeżeli uważał, że to rozstrzygniecie jest nieprawidłowe, wiąże się z wydatkami dla budżetu państwa i dlatego wniósł środek odwoławczy, to dla mnie jest zastanawiające, że na etapie, gdy ta skarga była już w Sądzie Najwyższym, nagle tę skargę wycofał” – zauważył Zawistowski.
Przyznał, że każda instytucja ma prawo wycofać swoja skargę do sądu, ale w tej sprawie ZUS „nie powinien się kierować niczym innym niż interesem publicznym”.
Rzecznik prasowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Wojciech Andrusiewicz poinformował w sobotę PAP, że „oddział ZUS w Jaśle wycofał zażalenie z 13 kwietnia 2018 r. na wyrok Sądu Apelacyjnego, Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Rzeszowie wydany 23 marca 2018 r.”. Na kanwie tej sprawy Sąd Najwyższy na początku sierpnia wystosował do Trybunału Sprawiedliwości UE pięć pytań prejudycjalnych dot. zasady niezależności sądów i niezawisłości sądów jako zasad prawa unijnego oraz unijnego zakazu dyskryminacji ze względu na wiek. SN postanowił też – na podstawie m.in. przepisów art. 755 Kodeksu postępowania cywilnego – zawiesić stosowanie przepisów trzech artykułów ustawy o SN dotyczących przechodzenia w stan spoczynku sędziów SN, którzy ukończyli 65. rok życia.
]]
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.