<![CDATA[
Wątpliwości członków NRA wzbudził ostatni akapit uchwały przyjętej przez stołeczny organ samorządu zawodowego 21 kwietnia 2018 r.:„Podtrzymując swój sprzeciw wobec niekonstytucyjnych rozwiązań ustawowych, apelujemy do pełnomocników procesowych, w przypadku gdyby tzw. Krajowa Rada Sądownictwa uczestniczyła we wskazaniu Prezydentowi kandydatów na sędziów, o składanie wniosków o wyłączenie wybranych sędziów każdorazowo przy orzekaniu przez nich w konkretnych sprawach .Wnioski te będą zgodnie z obowiązującym procedurami rozstrzygać sędziowie dotychczasowi. Tym samym zapobiegniemy praktycznym skutkom niekonstytucyjnych ustaw i zabezpieczymy istotne interesy klientów zagrożone orzekaniem przez osoby, które nie dają gwarancji niezawisłego działania oraz których rozstrzygnięcia mogą być kwestionowane ze względu na nielegalność wyboru.”
Uchwała od razu wywołała wiele głosów krytycznych – pojawiły się nawet głosy wzywające NRA do jak najszybszego jej uchwalenia. Zarzucano jej polityczny charakter (o jej przyjęcie wnioskował mec. Roman Giertych) oraz nawoływanie adwokatów do działań sprzecznych z prawem.
Fakt, że kandydatura danego sędziego została wskazana Prezydentowi przez KRS, którego sposób wyboru budzi wątpliwości natury konstytucyjnej, nie jest bowiem przesłanką wyłączenia tego sędziego. Możliwości takiej nie przewiduje ani procedura cywilna, ani karna.
Naczelna Rada Adwokacka wskazała, że wyłącznym powodem uchylenia uchwały jest właśnie sugerowanie adwokatom podejmowania działań nie mających oparcia w przepisach jest sprzeczne m.in. z art. 1 ust. 3 (adwokat podlega w swojej działalności tylko ustawom) oraz art. 5 (określającym treść przysięgi adwokackiej) ustawy prawo o adwokaturze.
Z kolei jako podstawę prawną uchylenia uchwały podano art. 14 ust. 3 i art. 58 pkt. 1a tego aktu, pozwalające NRA uchylać sprzeczne z prawem uchwały zgromadzeń izb, w terminie 6 miesięcy od ich dostarczenia, na wniosek Prezydium NRA. Jednocześnie NRA podkreśliła, że rozumie intencje Zgromadzenia Izby Adwokackiej w Warszawie, jakie towarzyszyły przyjęciu rzeczonej uchwały. Nie odniesiono się do pozostałych jej akapitów oraz zarzutów o politycznym charakterze uchwały.
]]
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.