<![CDATA[
Umowa sprzedaży samochodu to wedle przepisów prawa nic innego jak typowa umowa sprzedaży, która jest uregulowana szeregiem obowiązków po stronie zarówno sprzedającego, jak i kupującego. Zgodnie z artykułem 535 Kodeksu cywilnego (skrót: kc) przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę. Ponadto zgodnie z artykułem 546 kc sprzedawca obowiązany jest przed zawarciem umowy udzielić kupującemu potrzebnych wyjaśnień o stosunkach prawnych i faktycznych dotyczących rzeczy.
Obowiązkiem sprzedającego jest też wydanie kupującemu posiadanych dokumentów, które dotyczą samochodu (czy też innego pojazdu, maszyny). Jeżeli treść takiego dokumentu dotyczy także innych rzeczy (np. także innego auta, pojazdu), sprzedawca obowiązany jest wydać uwierzytelniony wyciąg z dokumentu. Ponadto, jeżeli jest to potrzebne do należytego korzystania z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, sprzedawca obowiązany jest załączyć instrukcję i udzielić wyjaśnień dotyczących sposobu korzystania z rzeczy.
Powszechnie przyjętą i stosowaną formą dokonania kupna-sprzedaży auta (pojazdu) jest umowa pisemna.
Umowa sprzedaży samochodu 2019 – jak powinna wyglądać?
Umowa sprzedaży samochodu powinna zawierać przynajmniej kilka podstawowych informacji i elementów. Są to:
oznaczenie stron umowy, czyli dane sprzedającego i kupującego (imiona, nazwiska, adresy, serie i numery dowodów osobistych)opis przedmiotu kupna-sprzedaży (np. marka samochodu, rok produkcji, numer rejestracyjny, numer VIN, kolor, przebieg)cena (zapisana liczbowo i słownie, by uniknąć pomyłek)wykaz dokumentów, które sprzedający przekazuje kupującemupodpisy stron
DARMOWY WZÓR UMOWY sprzedaży samochodu >>>
]]
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.