Ustawodawca nie zdecydował się na wydłużenie w tym zakresie vacatio legis, pomimo iż rozwiązanie takie zastosował w przypadku kilku innych przepisów zmienianych przedmiotową ustawą, które wejdą w życie 1 stycznia 2019 r. albo „z pierwszym dniem kadencji Sejmu następującej po kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie.” Tym samym należałoby przyjąć, iż z chwilą wejścia w życie ustawy nowelizującej adresaci nowych przepisów zawartych w ustrojowych ustawach samorządowych zobowiązani są do ich przestrzegania i stosowania. Odmienny wniosek może wynikać z analizy zawartej w przepisie przejściowym, zgodnie z którym zmiany w ustawach samorządowych „stosuje się do kadencji organów jednostek samorządu terytorialnego następujących po kadencji, w czasie której niniejsza ustawa weszła w życie”. Przepis ten zdaje się wskazywać, iż wolą ustawodawcy było, aby nowe przepisy były stosowane dopiero od kolejnej kadencji.
Przyjęte rozwiązanie pozostaje w sprzeczności z zasadami techniki prawodawczej, co dodatkowo utrudnia jego prawidłową interpretację. Jednocześnie nawet w przypadku przyjęcia korzystnej dla samorządów interpretacji, zgodnie z którą powyższy przepis przejściowy wywołuje zakładane przez parlamentarzystów skutki prawne, nie rozwiewa to wszystkich wątpliwości dotyczących wpływu nowych przepisów na obowiązywanie dotychczasowych aktów prawa miejscowego. Brak bowiem w tym zakresie jednoznacznych przepisów przejściowych.
Prof. Krystian Ziemski, Maciej Kiełbus, Kancelaria Prawna Dr Krystian Ziemski & Partners w Poznaniu
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.