William Meyer (American Bar Association), profesor Ewa Łętowska (Komitet Helsiński), adwokat Jakub Meyer (członek NRA) oraz adwokat Sylwia Gregorczyk – Abram starali się zdiagnozować najważniejsze problemy polskiego wymiaru sprawiedliwości i szukali odpowiedzi na pytanie co dalej.
Prof. Ewa Łętowska: Co może zrobić prawnik w czasach trudnych to pytanie którym powinniśmy się zająć. Czasy bezprawia ułatwiają decyzje. Czasy trudne to takie, kiedy trudno rozpoznać czy już jest czas podjęcia decyzji czy jeszcze nie. Wtedy decyduje kunszt zarówno w podejmowaniu decyzji, jak i podejmowaniu interpretacji.
Stosowanie prawa składa się z trzech elementów: aksjologii – człowiek, który zajmuje się daną sprawa musi rozpoznać co się stało i opowiedzieć się po którejś ze stron, know how – jak w danej sytuacji zareagować, należy rozpoznać czy mam w mojej gestii wystarczająco dużo instrumentów, umiejętność przeciwstawienia się kolegom w składzie. Ten trzeci aspekt jest najtrudniejszy. Nie każdy chce i nie każdy umie powiedzieć „nie”.
Łatwiej płynąć z prądem rzeki – taka jest rutyna. Jednak by sądzić sprawiedliwie, szczególnie w czasach trudnych trzeba mieć swoje zdanie i umieć go bronić.
William Meyer: Prawnicy, organizacje pozarządowe, instytucje międzynarodowe na całym świecie stoją na straży przestrzegania praw, także praw człowieka. Nie jest moim zdaniem mówienie państwom co powinny robić. Tę decyzję muszą podjąć polscy obywatele. Moim zadaniem jest słuchanie i obserwowanie i zaznaczanie, że jesteśmy zaniepokojeni sytuacją w Polsce i wspieramy Polaków oraz polskie instytucje, które opowiadają za strzeżenie praw człowieka.
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.