Zaznaczono, że projekt ustawy zakładający wskaźnik wzrostu wynagrodzeń rok do roku na poziomie 100 proc. nie jest wystarczający.
Stowarzyszenie wskazuje, że nawet jeżeli w projekcie budżetu zaplanowano wzrost wynagrodzeń zasadniczych pracowników sądów powszechnych na poziomie projektowanej inflacji, czyli 2,3 proc. i zaplanowano na ten cel środki finansowe – „to trudno uznać je za wystarczające”.
„Byłaby to jedynie jednorazowa waloryzacja wynagrodzeń, a nie ich znaczące podwyższenie. Ponadto środki finansowe przekazane do dysponentów budżetu niższego stopnia bez odpowiedniego zapisu w ustawie budżetowej albo odpowiednim rozporządzeniu ministra sprawiedliwości nie gwarantuje otrzymania podwyższenia wynagrodzenia zasadniczego o 2,3 proc. wszystkim pracownikom zatrudnionym w sądach powszechnych” – podkreślono.
Zwrócono uwagę, że „dotychczas tylko nieliczne sądy ustaliły siatkę płac pracowników w sposób całkowicie eliminujący nieuzasadnioną dysproporcję wynagrodzeń zasadniczych osób wykonujących taką samą pracę”. Jak zaznaczono, problem ten dotyczy również asystentów sędziów i wymaga pilnych zmian systemowych.
Stowarzyszenie uważa, że obecnie obowiązujące rozporządzenie ministra sprawiedliwości z dnia 1 czerwca 2016 r. w sprawie wynagrodzenia zasadniczego asystentów sędziów, ustalające jego wysokość w granicach od 3000 złotych do 4200 złotych brutto nie uwzględnia zasad wzrostu wynagrodzeń, które zawarto w ustawie o prawie o ustroju sądów powszechnych z 27 lipca 2001 r.
Ogólnopolskie Stowarzyszenie Asystentów Sędziów w piśmie do Ministerstwa Sprawiedliwości wskazuje zatem na konieczność niezwłocznego podjęcia prac legislacyjnych, które wprowadzą nowe przepisy ustalające zasadnicze wynagrodzenie asystentów sędziów oraz wprowadzenie odpowiedniej korekty do projektu budżetu na 2018 rok.
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.