Sprzedawca nie może selekcjonować klientów i zakazywać wstępu z wózkami dziecięcymi

Jak grzyby po deszczu wyrastają miejsca przeznaczone dla rodziców z dziećmi. Kąciki zabaw, zestawy do rysowania czy przewijaki powoli stają się standardem. Niestety są przedsiębiorcy, którzy nie dość, że nie idą z trendem to jeszcze nie wykazują zrozumienia dla młodych rodziców, którzy opiekę nad pociechami próbują łączyć z załatwianiem codziennych spraw.

Mieszkanka Warszawy w jednym ze sklepów usłyszała, że wózek wraz z dzieckiem może zostawić przed sklepem, jeśli jej to nie pasuje niech idzie z dzieckiem do parku. Kobieta zawiadomiła o zdarzeniu Polskie Towarzystwo Prawa Antydyskryminacyjnego, które wystosowało do właściciela pismo informujące o naruszeniach prawa. Poinformowano także Rzecznika Praw Obywatelskich. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Policja skierowała wniosek o ukaranie. Sąd analizujący sprawę uznał, że „właściciel, który zawodowo zajmuje się świadczeniem usług umyślnie, bez uzasadnionej przyczyny odmówił świadczenia do którego był zobowiązany”. W rezultacie mężczyznę uznano za winnego popełnienia wykroczenia z artykułu 138 Kodeksu wykroczeń. Orzeczona względem niego kara grzywny opiewała na kwotę 20 zł. Mężczyzna został zwolniony z kosztów sądowych.

Nie ma więc co liczyć, by właściciel oraz pracownicy problematycznego sklepu zmienili swoje podejście. A szkoda, bo opisywane wykroczenie godzi przeze wszystkim w ludzką godność.

Zdaniem dr Mariusza Bidzińskiego, odmowa wstępu do lokalu usługowego ze względu na takie czynniki jak płeć, rasa, niepełnosprawność, czy jak wskazano w niniejszym przypadku posiadanie dziecka lub wózka dziecięcego wydaje się nie mieć uzasadnienia w przepisach prawa. Przez odmowę wykonania świadczenia należy rozumieć również selekcjonowanie klientów.

– Dopuszczalna jest jednakże uzasadniona odmowa świadczenia, która może mieć przyczynę np. w chorobie, braku odpowiednich narzędzi czy materiałów, fakcie, iż żądana usługa przekracza umiejętności usługodawcy, a także stan, w jakim znajduje się klient (np. nietrzeźwość czy agresywne zachowanie) – wyjaśnia.

Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne - reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy - reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne - jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne - reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.