W czwartek portal wPolityce.pl opisał umowy, z których wynika, że w tym procederze brał udział także sędzia Piotr Tuleja. „Cztery umowy z zewnętrznym konsultantem były podpisywane od stycznia 2014 do grudnia 2015 roku. Dwie z nich opiewają na kwotę po 13 200 złotych, a jedna na kwotę 18 000 złotych” – czytamy na stronie wPolityce.pl.
„Wykonawca zobowiązuje się wykonać na rzecz zamawiającego dzieło polegające na przygotowaniu projektów orzeczeń, sporządzaniu analiz sądów krajowych, międzynarodowych i innych Trybunałów oraz opinii prawnych zwanych dalej +częściami dzieła+ niezbędnych w sprawach prowadzonych przez sędziego Trybunału Konstytucyjnego prof. Piotra Tuleję” – czytamy w cytowanej przez portal umowie, która obejmuje okres od 1 lipca 2015 roku do 31 grudnia 2015 roku.
Z analizy rachunków dotyczących cytowanej umowy oraz protokołów zdawczo – odbiorczych wynika, że za kwotę 18 000 złotych konsultant wykonał m.in. projekt uzasadnienia w sprawie SK 32/14, która dotyczyła praw autorskich – podaje portal i przytacza dalszą część umowy: „Zaskarżony przepis umożliwiał dochodzenie przez uprawnionego zryczałtowanego odszkodowania, jeżeli inny podmiot w sposób zawiniony naruszył jego autorskie prawa majątkowe. Wysokość odszkodowania została ustalona jako +trzykrotność stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu+”.
Jak podaje portal, w zakresie tej samej umowy konsultant przygotowywał również postanowienia m.in. w sprawie SK 19/14, dotyczącej zasad wypłaty świadczeń z pomocy społecznej. Koszt takiej pracy to około 3 tysiące złotych brutto.
Zdaniem wPolityce.pl, w tych umowach nie ma zapisu o przygotowywaniu projektów „orzeczeń”. „To jednak nie przeszkadzało Trybunałowi kierowanemu przez prof. Andrzeja Rzeplińskiego, zlecać konsultantowi właśnie projekty orzeczeń. Tak było w sprawie SK 35/12. W protokole zdawczo-odbiorczym datowanym na 26 lutego 2014 roku widnieje wyraźny zapis o przygotowanym przez zewnętrznego fachowca +projekcie orzeczenia+” – czytamy na stronie.
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.