Sejm: Komisja pozytywnie o projekcie ws. KSSiP

Wcześniej akceptacji komisji nie uzyskały: zgłoszony przez Janusza Sanockiego (niez.) wniosek o odrzucenie projektu oraz zgłoszony przez Nowoczesną wniosek o zarządzenie przerwy w posiedzeniu.

Pierwsze czytanie rządowego projektu nowelizacji ustawy o KSSiP odbyło się w początkach kwietnia. Już wówczas kluby opozycji złożyły wniosek o odrzucenie projektu, który w sejmowym głosowaniu nie uzyskał większości.

Projekt zakłada m.in., że po ukończeniu kształcenia i zdaniu egzaminu absolwenci Szkoły staną się asesorami sędziowskimi. Rząd podkreśla, że celem projektu jest m.in. właściwe wykorzystanie absolwentów Szkoły, których obecnie mniejszość zostaje sędziami. Według opozycji, chodzi o „podporządkowanie władzy sądowniczej przez władzę wykonawczą”.

„Asesorzy, a więc +sędziowie na próbę+, otrzymają wszelkie atrybuty niezawisłości, przysługujące +pełnoprawnym+ sędziom. Jeśli przebieg ich służby nie będzie budził zastrzeżeń, ich kandydatury zostaną przedstawione prezydentowi RP przez KRS – już bez, obowiązkowego dotąd także dla absolwentów KSSiP, konkursu na wolne stanowisko sędziowskie” – wynika z projektu.

Zgodnie z nim minister sprawiedliwości będzie dokonywał mianowania na stanowisko asesora sądowego na czas nieokreślony. Krajowa Rada Sądownictwa zachowa prawo do sprzeciwu wobec powierzenia asesorowi pełnienia obowiązków sędziego. Jeżeli KRS nie zgłosi sprzeciwu, asesor co do zasady będzie pełnił obowiązki sędziego maksymalnie przez cztery lata.

Właśnie kwestia mianowania asesorów przez ministra wzbudziła największe kontrowersje podczas środowego posiedzenia komisji. „Projekt narusza konstytucję właśnie w takim zakresie, w jakim przekazuje ministrowi, czyli organowi władzy wykonawczej, czynnemu politykowi, prawo do podejmowania decyzji w tak ważnych kwestiach, jak mianowanie asesorów i wyznaczanie asesorom miejsca służbowego” – mówiła Kamila Gasiuk-Pihowicz (Nowoczesna).

Wiceminister sprawiedliwości Łukasz Piebiak odpowiedział, że zarzuty są niezrozumiałe. „Mówimy o powołaniu asesora, a nie sędziego. Trudno te dwie instytucje ze sobą zrównywać” – zaznaczył. Dodał, że „władza orzekania” w przypadku asesora będzie miała ograniczenia, a ponadto asesura „nie jest powierzeniem władzy sędziowskiej do śmierci”.

Arkadiusz Myrcha (PO) zgłosił poprawkę przywracająca dotychczasowe brzmienie zapisów odnoszących się do asesorów, czyli mówiące m.in. o tym, że asesorów powołuje prezydent. Poparło ją czterech posłów komisji, przeciw było 10, zaś jeden wstrzymał się od głosu. Posłowie opozycji zapowiedzieli złożenie licznych poprawek – m.in. odnoszących się do kwestii asesorów – podczas drugiego czytania.

Według projektu po ukończeniu kształcenia w KSSiP aplikanci sędziowscy będą przystępować do egzaminu sędziowskiego, przeprowadzonego przez państwową komisję. Wynik, który osiągną, ma decydować o pierwszeństwie przyjęcia na asesurę sądową. Dodatkowo w razie nieobsadzenia wszystkich stanowisk asesorskich przez aplikantów aplikacji sędziowskiej, minister sprawiedliwości będzie mógł przeznaczyć stanowiska, które zostaną dla aplikantów aplikacji prokuratorskiej.

Kandydaci mający inne kwalifikacje zawodowe niż absolwenci KSSiP będą mogli ubiegać się o stanowiska sędziowskie w trybie konkursowym, na dotychczasowych zasadach. W ramach jednej z kilkunastu przyjętych w środę poprawek wydłużono utrzymanie dotychczasowej oddzielnej „ścieżki” dojścia do zawodu sędziego dla referendarzy i asystentów sędziów do końca 2023 r. – wcześniej w projekcie była mowa o dwóch latach od dnia wejścia ustawy w życie.

Według lutowej opinii Krajowej Rady Sądownictwa, „minister sprawiedliwości pełniący jednocześnie funkcję prokuratora generalnego znacząco umacnia swoją pozycję i wpływ na kształcenie kadr sądownictwa powszechnego, rozszerzając swoje kompetencje w odniesieniu do KSSiP, przy jednoczesnym marginalizowaniu wpływu KRS i samorządu sędziowskiego na kształcenie przyszłych sędziów”.

Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne - reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy - reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne - jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne - reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.