Rzecznik dyscyplinarny sędziów: Zachowanie sędziego Markiewicza może stanowić delikt dyscyplinarny

&lt![CDATA[

W ten sposób sędzia Schab odniósł się do wcześniejszego oświadczenia Markiewicza, w którym ten napisał, że jako niezawisły sędzia postanowił nie stawić się w czwartek na wezwanie rzeczników dyscyplinarnych sędziów sądów powszechnych. Odnosząc się do sędziów Piotra Schaba, Michała Lasoty oraz Przemysława Radzika, podkreślił, że są to osoby wybrane w „politycznej procedurze”. „I – jak wynika z doniesień medialnych – uczestniczyły w grupie, która nękała mnie i moich najbliższych” – podkreślił.

Według sędziego rzecznicy dyscyplinarni „nie podjęli żadnych istotnych czynności dyscyplinarnych, zmierzających do wyjaśnienia tzw. +afery hejtowania sędziów+” w MS, ani też nie złożyli „przekonujących wyjaśnień w sprawie afery, w którą mieli być zaangażowani”.

„Oświadczenie sędziego Krystiana Markiewicza, iż nie stawi się w celu złożenia zeznań przed Rzecznikiem Dyscyplinarnym Sędziów Sądów Powszechnych z przyczyn, które stanowią dla niego płaszczyznę oceny działań Rzecznika i jego Zastępców, a które uznać trzeba za fałszywy pretekst do uchylenia się od udziału w tej czynności – negacja obowiązujących zapisów ustawowych oraz publiczne wezwanie sędziów do łamania prawa, stanowić mogą w moim przekonaniu delikt dyscyplinarny” – czytamy w oświadczeniu sędziego Schaba przesłanym PAP.

Po doniesieniach Onetu na temat afery w MS dotyczącej akcji dyskredytującej sędziów rzecznik dyscyplinarny sędziów sądów powszechnych sędzia Piotr Schab podjął czynności wyjaśniające. Miały one objąć m.in. sprawę możliwego uchybienia godności urzędu przez sędziów zatrudnionych wówczas w MS.

Dotyczyć miały także ewentualnego podżegania do aborcji przez sędziego Markiewicza. Rzecznik w sierpniowym komunikacie zapowiedział, że dokona wstępnych ustaleń, czy zachowanie „jednego ze wskazanych sędziów”, czyli szefa Iustitii, stanowiło „delikt dyscyplinarny, wyczerpujący znamiona występku z art. 18 par. 2 kk w zw. z art. 157a par. 1 kk”.

Chodzi o nakłanianie do popełnienia czynu zabronionego, w tym przypadku – spowodowania uszkodzenia ciała dziecka poczętego lub rozstroju zdrowia zagrażającego jego życiu. Według Onetu informacja sugerująca, że sędzia Markiewicz miał namówić pewną kobietę do popełnienia aborcji, pojawiła się w zniesławiających go materiałach rozesłanych przez zamieszaną w sprawę Emilię S.

Jednocześnie w sierpniu sędzia Schab oświadczył, że nieprawdą jest, jakoby urząd rzecznika dyscyplinarnego sędziów sądów powszechnych „stał za hejtem” rozumianym jako deprecjonowanie sędziów w mediach społecznościowych. Jak ocenił, tego typu sformułowania wprowadzają w błąd opinię publiczną.

]]
Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *