<![CDATA[
Jak przekazał PAP w komunikacie zespół prasowy SN, sędzia tego sądu Jan Majchrowski, „wykonujący obowiązki Prezesa Sądu Najwyższego kierującego pracą Izby Dyscyplinarnej (…) powołał do pełnienia funkcji Prezesów Sądów Dyscyplinarnych przy Sądach Apelacyjnych”. Uroczystość wręczenia aktów powołania odbyła się w gmachu Sądu Najwyższego we wtorek przed południem.
Według komunikatu SN funkcje prezesa sądu dyscyplinarnego będzie pełnił: Mirosław Tułodziecki przy Sądzie Apelacyjnym w Gdańsku, Ryszarda Filipowa – przy Sądzie Apelacyjnym w Białymstoku, Wojciech Głowacki przy Sądzie Apelacyjnym w Katowicach, Joanna Górecka przy Sądzie Apelacyjnym w Krakowie, Jarosław Kowalski przy Sądzie Apelacyjnym w Lublinie, Paweł Urbaniak przy Sądzie Apelacyjnym w Łodzi, Mateusz Bartoszek przy Sądzie Apelacyjnym w Poznaniu, Grzegorz Zarzycki przy Sądzie Apelacyjnym w Rzeszowie, Andrzej Trzeciak przy Sądzie Apelacyjnym w Szczecinie, Mariusz Łodko przy Sądzie Apelacyjnym w Warszawie i Michał Antczak przy Sądzie Apelacyjnym we Wrocławiu.
Jak powiedział PAP Krzysztof Michałowski z zespołu prasowego SN, na podstawie zmian w ustawie o ustroju sądów po niedawnych zmianach dotyczących „sądów dyscyplinarnych to prezes Izby Dyscyplinarnej SN powołuje prezesów sądów dyscyplinarnych przy sądach apelacyjnych”. „To właśnie we wtorek miało miejsce” – zaznaczył i dodał, że w uroczystości poza mianowanymi prezesami i sędziami Izby Dyscyplinarnej wziął udział wiceminister sprawiedliwości Łukasz Piebiak.
Zgodnie z zapisami Prawa o ustroju sądów powszechnych „prezesa sądu dyscyplinarnego przy sądzie apelacyjnym powołuje spośród sędziów tego sądu dyscyplinarnego prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej”. „Kadencja prezesa sądu dyscyplinarnego przy sądzie apelacyjnym trwa trzy lata” – stanowi ustawa.
]]
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.