NSA o komisji weryfikacyjnej: Nie ma sporu kompetencyjnego. Działania zgodne z prawem

Cztery oddzielne postanowienia trojga sędziów NSA są prawomocne i ostateczne.

NSA rozpoznał pierwsze wnioski Hanny Gronkiewicz-Waltz, dotyczące nieruchomości Twarda 8 i 10 oraz Chmielna 70 (dwa wnioski). Prezydent stolicy składa je w każdej sprawie badanej przez komisję; dotychczas do NSA wpłynęło ich siedem. NSA rozstrzyga spory kompetencyjne w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym, bez udziału stron i publiczności.

W ujawnionych przez NSA uzasadnieniach postanowień – które liczą ponad 20 stron – podkreślano, że przez spór kompetencyjny należy rozumieć sytuację, „w której przynajmniej dwa organy administracji publicznej jednocześnie uważają się za właściwe do prowadzenia postępowania i rozstrzygnięcia konkretnej sprawy (spór pozytywny) lub też każdy z nich uważa się za niewłaściwy do jej załatwienia (spór negatywny)”.

Dodano, że warunkiem zaistnienia sporu kompetencyjnego jest zarówno materialnoprawna, jak też procesowa tożsamość sprawy. Po analizie wniosków NSA doszedł do konkluzji, że wskazywana w nich sytuacja dotyczy dwóch różnych postępowań prowadzonych w ramach odrębnych kompetencji przypisanych przez ustawodawcę dwóm różnym organom, a zatem nie odnosi się do tej samej sprawy w znaczeniu procesowym, lecz dwóch tego rodzaju spraw. Według NSA kompetencje obu organów są w istocie zbliżone, chociaż nie są tożsame.

„Stąd też nie ma podstaw do kwalifikowania takiej sytuacji jako sporu kompetencyjnego w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co czyni niezasadnym wnioski prezydenta m.st. Warszawy” – uznał NSA.

„W piśmiennictwie trafnie zwraca się uwagę, że za spory kompetencyjne nie można uznawać sporów dotyczących problemu ograniczeń kompetencji jednego organu ze względu na kompetencje przyznane innym organom” – głoszą uzasadnienia postanowień.

Wydało je troje sędziów Izby Ogólnoadministracyjnej NSA: Wojciech Jakimowicz (sprawozdawca), Jolanta Rudnicka i Mirosław Wincenciak.

Rzeczniczka NSA sędzia Małgorzata Jaśkowska mówiła dziennikarzom, że jest wiele sytuacji, kiedy przepisy przewidują, że w odniesieniu do tej samej nieruchomości mogą toczyć się różne postępowania – np. wznowieniowe, nieważnościowe, różne sprawy administracyjne. „W przypadku, gdy mamy do czynienia ze sprawą dalej idącą, czyli sprawą nieważnościową, to najpierw rozpoznawana jest sprawa nieważnościowa, a sprawa wznowieniowa jest zawieszana” – zaznaczyła.

Przypomniała też, że ustawa o komisji weryfikacyjnej przewiduje, że inne postępowania dotyczące nieruchomości badanej przez komisję, podlegają zawieszeniu z mocy prawa.

Zastrzegła, że NSA nie wypowiadał się na temat decyzji reprywatyzacyjnych oraz decyzji wydanych przez komisję weryfikacyjną ani na temat „mechanizmów współpracy” między komisją a stołecznym magistratem.

W stanowisku dla NSA komisja podkreślała, że w sprawie nie istnieje spór kompetencyjny, który uzasadniałby wydanie rozstrzygnięcia przez NSA. Komisja wniosła o odrzucenie wniosków z uwagi na ich niedopuszczalność, ewentualnie o umorzenie postępowań z uwagi na ich bezprzedmiotowość lub też – o oddalenie wniosków z uwagi na ich oczywistą bezzasadność, a także o rozpoznanie spraw na rozprawie. Chciała też zwrotu kosztów postępowania.

Prezydent stolicy pisała zaś do NSA, że „nastąpił przypadek wkroczenia przez organ administracji rządowej w kompetencje organu administracji samorządowej, co powinno skutkować koniecznością prokonstytucyjnej wykładni przepisów tej ustawy”. Odnosząc się do argumentów komisji, stwierdziła, że w tej sprawie mamy do czynienia z tzw. sporem pozytywnym.

NSA uznał, że brak było podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, gdyż „strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej”.

W czerwcu ratusz złożył pierwszy wniosek do NSA o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego. Jak uzasadniała Gronkiewicz-Waltz, są obecnie dwa organy powołane do rozstrzygania spraw reprywatyzacyjnych: komisja oraz prezydent i w związku z tym nie ma możliwości, by prezydent był stroną w komisji. Gronkiewicz-Waltz uznała, że do czasu rozstrzygnięcia tego sporu przez NSA, komisja powinna zawiesić swe działania (nie stawia się też ona przed komisją, wzywana jako strona, za co komisja karze ją po 3 tys. zł grzywny – od czego ona się odwołuje).

Komisja odmawiała zawieszenia swych postępowań. Przewodniczący komisji Patryk Jaki oceniał, że nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania. Mówił, że trudno mu traktować wniosek prezydent stolicy o wstrzymanie postępowania do rozstrzygnięcia sporu, inaczej niż „próbę storpedowania prac komisji”.

Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne - reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy - reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne - jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne - reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *