KRS: Rozważymy możliwość odwołania ws. ukarania sędzi Czubieniak

&lt![CDATA[

Na poniedziałkowym briefingu prasowym rzecznik KRS sędzia Maciej Mitera poinformował, że Krajowa Rada Sądownictwa nie przyjęła jeszcze oficjalnego stanowiska ws. ukarania sędzi Aliny Czubieniak. Zaznaczył, jednak, że jeśli tylko Rada zapozna się z uzasadnieniem wydanego orzeczenia, to „rozważy możliwość złożenia odwołania” w sprawie dyscyplinarnej.

W marcu Izba Dyscyplinarna SN wydała wyrok dyscyplinarny, w którym ukarała upomnieniem sędzię SO w Gorzowie Wlkp. Alinę Czubieniak za wydane w 2016 r. orzeczenie. Sędzia Czubieniak uchyliła wówczas postanowienie sądu o areszcie dla upośledzonego umysłowo 19-latka, który usłyszał zarzuty napastowania 9-letniej dziewczynki.

Jak podawały media, wrocławski sędziowski sąd dyscypliny nie ukarał sędzi Czubieniak za tę decyzję, ale mieli się z tym nie zgodzić m.in. minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro i sędziowski rzecznik dyscyplinarny, którzy odwołali się do Izby Dyscyplinarnej SN, a ta w marcu br. zmieniła wyrok i wymierzyła sędzi upomnienie.

„Obwinionej przysługuje w tej sprawie odwołanie do innego składu Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego” – wyjaśnił PAP Krzysztof Michałowski z zespołu prasowego Sądu Najwyższego. Zgodnie bowiem z zapisami Prawa o ustroju sądów powszechnych „od wyroku sądu dyscyplinarnego drugiej instancji służy odwołanie do innego składu tego sądu, jeżeli wyrokiem tym obwinionemu wymierzono karę dyscyplinarną, pomimo wydanego wcześniej przez sąd pierwszej instancji wyroku uniewinniającego lub umarzającego postępowanie”. Od wyroków dyscyplinarnych odwołania przysługują – poza osobą obwinioną, rzecznikiem dyscyplinarnym i ministrem sprawiedliwości – także KRS.

Z kolei niedawno – po publicznej krytyce tego orzeczenia Izby Dyscyplinarnej w mediach przez sędzię Czubieniak – zastępca rzecznika dyscyplinarnego sędziów podjął czynności wyjaśniające w sprawie ewentualnego uchybiania przez nią godności zawodu. Jak przekazywał rzecznik dyscyplinarny sędziów sądów powszechnych Piotr Schab, czynności wyjaśniające dotyczą wypowiedzi sędzi Czubieniak dla m.in. portalu Onet.pl i „Gazety Lubuskiej” w związku z karą nałożoną na nią przez Izbę Dyscyplinarną SN.

„Sędzia Alina Czubieniak wyraziła publicznie opinię na temat toczącego się przeciwko niej postępowania dyscyplinarnego, a także wyraziła opinie dotyczące przebiegu tego postępowania na rozprawie przed Sądem Najwyższym dnia 22 marca 2019 r. oraz dokonała znieważających ocen dotyczących członków składu orzekającego w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego” – uzasadnił rzecznik dyscyplinarny sędziów.

Według rzecznika, sędzia Czubieniak w mediach miała m.in. mówić: „posiedzenie w SN to była jakaś tragifarsa”, „skład sędziowski, w którym był notariusz, radca prawny i tzw. czynnik ludowy, czyli ławnik, w ogóle, mam wrażenie, nie rozumiał, o czym ja do nich mówię”, „piątkowa rozprawa to było najbardziej żenujące wydarzenie w moim życiu zawodowym”, „miałam wrażenie, że rozmawiam ze ślepym o kolorach albo z głuchym o muzyce”, „kara upomnienia dla mnie to była klasyczna ustawka”, „całe to +posiedzenie+ tego sądu dyscyplinarnego w SN było dla mnie po prostu żenujące”.

Jak podkreślił rzecznik dyscyplinarny sędziów, Alina Czubaniak mogła swoimi wypowiedziami naruszyć zakaz publicznego wyrażania opinii na temat toczącego się postępowania oraz stwarzania swoim zachowaniem nawet pozorów nierespektowania porządku prawnego, a także uchybić nakazowi strzeżenia powagi stanowiska sędziego i unikania wszystkiego, co mogłoby przynieść ujmę godności sędziego lub osłabić zaufanie do jego bezstronności.

W zeszłym tygodniu sędziowie z różnych sądów w kraju pod hasłem „Solidarni z sędzią Aliną Czubieniak. Nie damy się zastraszyć” okazywali wsparcie gorzowskiej sędzi, m.in. wychodząc przed budynki sądów. „Sędzia z 35-letnim stażem, karnista z krwi i kości, została oceniona przez notariusza, radcę prawnego i ławnika jako osoba, która naruszyła przepisy” – mówił krakowski sędzia Dariusz Mazur.

]]
Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne - reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy - reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne - jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne - reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.