Autorzy projektu argumentują, że konieczne jest wprowadzenie „skutecznych działań”, które pomogą zmniejszyć spożycie alkoholu w Polsce, które przewyższa średnią w krajach UE. Według danych Polskiej Agencji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych nadmiernie i szkodliwie alkohol pije ponad 3 mln Polaków, a z szacunków Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) wynika, że spożycie alkoholu w Polsce będzie rosło.
Przygotowany przez MZ projekt przewiduje wprowadzenie zakazu spożywania napojów alkoholowych w miejscu publicznym z wyjątkiem miejsc do tego przeznaczonych. Obecnie picie alkoholu zabronione jest w konkretnie wymienionych w ustawie miejscach: na ulicach, placach i w parkach. Ponadto alkoholu nie można spożywać m.in. na terenie szkół, domów studenckich, zakładów pracy i w środkach komunikacji publicznej (z wyjątkiem wagonów restauracyjnych w pociągu, gdzie można pić piwo i napoje do 4,5 proc. zawartości alkoholu).
Dotychczasowe brzmienie przepisów, zabraniających picia alkoholu na ulicach, placach i w parkach, budziło wątpliwości. Głośna była sprawa Marka Tatały, aktywisty miejskiego ruchu „Legalnie nad Wisłą”, obwinionego o picie piwa na nadwiślańskim bulwarze. W marcu, warszawski sąd okręgowy prawomocnie uniewinnił Tatałę. „Sąd odwoławczy uznał, powielając stanowisko Sądu Najwyższego, że Bulwar Flotylli Wiślanej, betonowe schody tego bulwaru, miejsce spacerów, miejsce odpoczynku mieszkańców Warszawy i nie tylko, nie są ulicą w rozumieniu przepisów ustawy” – uzasadniała wówczas sędzia Beata Wehner.
Resort zdrowia chce także wydłużyć czas, w którym obowiązuje zakaz emisji reklam piwa, tak by było to możliwe dopiero po godzinie 23. Teraz reklama piwa w telewizji, radiu, kinie i teatrze może być prowadzona między godziną 20 a 6.
Ministerstwo chce też zakazać wprowadzania do obrotu alkoholu w postaci proszku, kryształu, żelu lub pasty. Z kolei na etykietach piwa i napojów o zawartości alkoholu wyższej niż 1,2 proc. będzie musiał znaleźć się wykaz składników oraz informacja o wartości odżywczej i energetycznej.
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.