<![CDATA[
Minister oczekuje, że nowe przepisy zwiększą poziom konkurencyjności zamówień, wprowadzą ułatwienia dla MŚP, przyczynią się do wzrostu innowacyjności polskiej gospodarki, a także do obniżenia cen na niektóre usługi publiczne.
Z danych MPiT wynika, że 35 tys. podmiotów zamawia w Polsce towary i usługi w systemie zamówień publicznych, co w 2017 roku generowało 8 proc. polskiego PKB. „Jednocześnie w jednym przetargu w Polsce składanych jest nie więcej niż 2,5 oferty. To znaczy, że polscy przedsiębiorcy mają chyba przekonanie, że zamówienia publiczne są pewnym klubem dla wybranych, a nie możliwością rozwoju, atrakcyjnym rynkiem dostarczenia towaru, czy świadczenia usługi przez każdy podmiot” – powiedziała Emilewicz.
„Nowe Prawo zamówień publicznych przemodeluje ten rynek. Chcielibyśmy po pierwsze poszerzyć dostęp do zamówień dla małych i średnich firm. W ten sposób chcemy przyczynić się do realizacji celu zapisanego w Strategii na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju, by małe przedsiębiorstwa stawały się średnimi, a średnie – dużymi. W oparciu o dostarczenie towaru czy usług dla strony publicznej przejście przez tę drabinę może być łatwiejsze” – tłumaczyła minister.
Nowe prawo miałoby wyrównać pozycję dostawcy w relacji do zamawiającego. „Dzisiaj mamy do czynienia z bardzo dużą asymetrią – zamawiający narzuca warunki umów, a z trudnością dostarczenia musi się mierzyć samodzielnie wykonawca” – zaznaczyła. Jak dodała: „Jeżeli mówimy o zamówieniach bardzo złożonych i skomplikowanych, jak usługi budowy dróg czy mostów, to one wymagają pełnego partnerstwa i pełnej odpowiedzialności po obu stronach i tę odpowiedzialność chcielibyśmy również zrównać”.
Ustawa – według minister – miałaby także zapewnić większą otwartość strony publicznej na zamówienia towarów i usług wysoko zaawansowanych technologicznie. „Chcielibyśmy jeszcze bardziej spopularyzować i ułatwić zamówienia przedkomercyjne czy też zamówienia innowacyjne” – zapowiedziała szefowa MPiT, tłumacząc, że w znowelizowanym prawie z 2016 roku przewidziano takie możliwości, ale są one wykorzystywane w bardzo niewielkim stopniu.
]]
Więcej informacji
Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne – reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy – reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne – jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne – reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe
Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.
Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.