SN: Uchwała w sprawie gruntów warszawskich nie oznacza odpowiedzialności lokatorów

Chodzi o uchwałę Sądu Najwyższego, która została podjęta 19 kwietnia przez skład siedmiu sędziów w odpowiedzi na pytanie prawne Sądu Apelacyjnego w Warszawie, przekazane przez zwykły skład SN do rozstrzygnięcia składowi powiększonemu. Jak zaznaczył w poniedziałek rzecznik SN „w ostatnich dniach, w mediach pojawiły się liczne publikacje wprowadzające w błąd (…) na temat tej uchwały wypowiadali się także przedstawiciele Ministerstwa Sprawiedliwości”.

„Należy stanowczo zaprzeczyć powtarzanym w tych doniesieniach informacjom, jakoby SN uznał w uchwale, że właściciele, którzy odzyskali własność nieruchomości, mogą domagać się od lokatorów wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. Twierdzenie takie nie znajduje odzwierciedlenia w podjętej w dniu 19 kwietnia uchwale” – podkreślił sędzia Laskowski w komunikacie przekazanym PAP.

Jak podkreślił w sprawie tej SN rozstrzygał „problem odpowiedzialności posiadacza samoistnego – m.st. Warszawy – za korzystanie z nieruchomości, którą oddał w najem”. „W ocenie SN, właściciel zreprywatyzowanej nieruchomości nie może domagać się wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z niej od miasta. W świetle podjętej uchwały, roszczenie takie, w sytuacji, kiedy miasto oddało nieruchomość do używania najemcy, może dotyczyć jedynie pożytków cywilnych, czyli kwot uzyskanych z tytułu czynszów komunalnych” – zaznaczył Laskowski.

Więcej informacji

Prawo

Podział prawa ze względu na metodę regulacji:
1) Prawo wewnętrzne: Prawo konstytucyjne, Prawo cywilne - reguluje relacje między podmiotami prawa w relacji poziomej, czyli żaden z podmiotów pozostających w stosunku prawnym nie jest władny narzucić swojej woli drugiej stronie (cywilnoprawna metoda regulacji).
Prawo pracy - reguluje stosunki między pracodawcą a pracownikiem, a także organizacjami pracowników (związki zawodowe) metodą w zasadzie cywilnoprawną, jednak z dużym zakresem norm semiimperatywnych służących wyznaczeniu minimalnego poziomu ochrony pracownika.
Prawo karne - jest zbiorem norm mających na celu eliminację zachowań aspołecznych najcięższej wagi poprzez zastosowanie sankcji kary. (karnoprawna metoda regulacji).
Prawo administracyjne - reguluje relacje między podmiotami w stosunku pionowym, tj. wówczas gdy jeden z podmiotów może władczo kształtować sytuację prawną drugiego podmiotu. (administracyjnoprawna metoda regulacji).
Prawo rodzinne i opiekuńcze
Prawo finansowe
2) Prawo międzynarodowe

Podział prawa ze względu na przedmiot regulacji:
prawo autorskie, prawo bankowe, prawo budowlane, prawo celne, prawo człowieka, prawo dziecka, prawo energetyczne, prawo kanoniczne, prawo konstytucyjne, prawo konfliktów zbrojnych, prawo lotnicze, prawo medyczne, prawo międzynarodowe, prawo naukowe, prawo o ruchu drogowym, prawo o szkolnictwie wyższym, prawo ochrony środowiska, prawo podatkowe, prawo prasowe, prawo rolne, prawo upadłościowe, prawo wyznaniowe.

Prawo jest wyrazem konieczności uporządkowania życia społecznego i poddania go pewnym regułom, by umożliwiało istnienie i możliwie należyte funkcjonowanie społeczności państwowej, bardzo zróżnicowanej, której członkowie mają odmienne potrze-by i aspiracje, w których dochodzi do rozmaitych konfliktów i zagrożeń, zarówno biologicznej jak i społecznej egzystencji grupy. Różne systemy norm prawnych wprowadzają element ładu we wzajemnych stosunkach między ludźmi. Normy prawne, podobnie jak powszechnie uznawane i akceptowane normy moralne, normy religijne czy nor-my obyczajowe nie mają jednak wyłączności na regulowanie ludzkich zachowań. Nie-mniej jednak prawo normuje dziś niemal wszystkie dziedziny życia społecznego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *